Yes

15-04-2019 | 20:38

Het is zover. Maandag 15 april en de 1ste bouwdag is eindelijk aangebroken.
Na een avondje 30 seconds staat iedereen (toch) geheel fris en fruitig om 7:30 uur klaar bij de bus. De bus is vol geladen met water en wat gespannen koppies en vertrekt naar de bouwplaats.
Hoe zou het zijn? Waar zou het zijn? Wat zullen we precies moeten doen? Hoe is de familie. En het dorp?

We krijgen na zo’n 3 kwartier rijden onze antwoorden. En deze zijn overweldigend, kan ik je vertellen. In de verte zien we heel veel mensen op de weg en even denken we nog dat daar de school is. Als snel zien we dat daar helemaal geen school is, maar dat dat ons welkom is.
Met veel muziek, dans en zang worden we binnengehaald. Een kippenvel momentje valt hier heel erg in het niet. We zijn de bus nog niet uit, maar ons hart is al verkocht.
Na nog meer muziek, dans en zang komt de familie. Mary met haar 3 kinderen. Mary is ernstig ziek en wordt door haar zus geholpen met de kinderen. Er wordt hardop voor haar en iedereen gebeden. Confronterend maar ook o zo mooi. Voor deze moeder en haar kinderen zijn wij gekomen.

Na een voorstel rondje van de locals en ons team, gaan de handschoenen aan en worden de troffels gepakt. We mogen!!!!
Als snel vinden we ons plekje bij het huis en de muren voor de fundering komen gestaag de hoogte in.
Het cement ging zo snel dat het op raakte en 2 mannen met hun fiets nieuwe zakken gingen halen. Mooi moment voor ons om even te rusten, met de kids te spelen of te helpen met waterpompen.
Gelukkig konden we later weer verder met bouwen. De lokale bouwers hebben ons weer veel geleerd en waren ook erg geïnteresseerd in ons team. Een mooie mengeling van hard werken en persoonlijk contact met de locals.

We hebben genoten van deze geweldige dag, bij deze mooie mensen in dit fantastische dorp.

Ik ben super dankbaar dat ik dit weer mag mee maken.

Klik hier voor een link met nog meer foto's

Gr Ingrid